Çocuğun sorumluluk alması için neler yapılmalı?

1) Sürekli sorumsuz davranan çocuklar, anne babaları tarafından sorumlu davranmalarına izin verilmeyen çocuklardır.

2) Çocuğunuz için yaşına uygun sorumluluklar listesi hazırlayın ve uygulayın.

3) Çocuğun seçim yapmasına izin verin.

4) Onun adına düşünmeyin. Onun adına iş yapmayın.

5) Çocuğun kırıp dökmesinin, öğrenmenin gerekli şartlarından biri olduğunu bilin.

6) Çocuğunuza yardım edeyim derken, onun sorumluluğunun gelişmesini engelleyebileceğinizi düşünün.

7) Çocuğunuzun size bağımlı olduğunu düşünüyorsanız, koruyucu tutumunuzu değiştirmelisiniz.

8) Hiçbir zaman çocuğunuzun sizin kadar sorumlu olmasını beklemeyin.

Çocuğun kendine güvenini arttırmak için neler yapılmalı?

1) Çocuğun kendini ifade etmesine müsaade etmeli.

2) Çocuktan yaşı ve kapasitesi dışında davranışlar beklememeli.

3) Sorumluluklar yüklemeli ve bunları başarmasını sağlamalı.

4) Çocuğun başarısını övmeli ve çocuk yüreklendirmeli.

5) Çocuğa bir şey söylerken olumlu cümleler kurulmalı.

6) Yaptığı başarısızlıklar üzerinde değil nasıl başarması gerektiği üzerinde çok durulmalı.

ÇOCUĞUN BİRİNCİL İHTİYAÇLARI DOKUNULMA VE SEVGİDİR.

     Çocuğunuza konunun. Davranışlarını seyrederek "aferin" kelimesini çokça kullanın. Onu kucaklayın, yüreklendirin, övün ve sıcaklık gösterin.

   Kendini değerli hissettirin. Onu ciddiye alın, ona "Ben önemliyim; bana kötü bir şey olmasını istemezler, beni ben olduğum için seviyorlar" duygusunu verin.

Sağlıklı bir ailede sorun çözme yöntemleri nelerdir?

1) Duygu ve düşünceler olduğu gibi, abartılmadan ortaya konulmalıdır.

2) Sorunlar şimdiki bağlam içinde ele alınmalı ve eski birikimler işin içine sokulmamalıdır.

3) Kesinlikle öğüt verilmemeli, davranışlar somut bir biçimde ayrıntılı olarak ele alınmalıdır.

4) Yargılamaya gidilmemeli, kişiler kendi duygu ve düşüncelerini ifade edebilmelidirler.

5) Sorun çözmede etkin dinleme kullanılmalıdır.

6) Konunun özü ile konuya ilişkin olmayan ayrıntılar birbirinden ayırt edilmelidir.

7) Bir tarafın haklı çıkması yerine her iki tarafın da anlaşabileceği bir çözüme yönelmek gerekir. "Ben haklıyım, sen yanlış hareket ediyorsun" tarzında davranılmamalıdır.

Herkes başkalarını değiştirmeyi düşünür ama hiç kimse kendini değiştirmeyi düşünmez.

                                                                                                                                  "TOLSTOY"

Ödev konusunda anne-baba olarak neler yapmalıyız?

1) Çocuğun rahat çalışabilmesi için dikkatini dağıtacak uyaranların olmadığı bir odasının olması, ısının ve aydınlatmanın yeterli olması ve odasında çalışması için gerekli araç-gereçlerinin olması ödevlerini yapmasını kolaylaştıracaktır.

2)  Küçük çocuklar genellikle oyuna veya televizyon izlemeye daha fazla zaman harcayarak ödev yapmayı aksatabilmektedirler. Bu nedenle ilk yıllarda anne babalar, ödevlerin yapılacağı zaman birlikte planlamak, çocuğun bu plana uymasını sağlamalıdırlar.

3)  Çocuk yardım istediğinde ev ödevlerine yardımcı olmalıdırlar. Bu yardım, çocuğun ödevini yapmaya değil, onu yönlendirmeye yönelik olmalıdır.

4) Anne babalar, çocuklarının ev ödevlerini kontrol etmelidirler. Ödevlerin okulda sunulmadan önce anne babalar tarafından kontrol edilmesi, çocuklara yaptıkları hataları düzeltme ve eksiklerini tamamlama fırsatı verecektir.

5) Anne babalar çocuklarının ödevlerine karşı aşırı ilgili veya ilgisiz, baskıcı ve arkadaşlarıyla kıyaslayıcı tutumları, çocuğun ödevlerinden hoşlanmamasına ve ödevini yapamama kaygısı duymasına neden olabilir.

6) Öğretmenler, anne babalar için çocukları ve onların öğrenimleriyle ilgili her türlü konuda rehber kişi durumundadır. Bu nedenle, anne babalar düzenli aralıklarla öğretmenle görüşerek, ev ödevleri hakkındaki tutum ve beklentilerini, çocuklarına ev ödevlerinde nasıl yardımcı olacaklarını da öğrenmelidirler.